Pastorale brief nr 4

Gepubliceerd op 30 april 2020 om 11:35

Oorverdovende stilte

Beste mensen,

Deze week is de Goede week of ook wel de Stille week.

Een voorbereiding op de het verhaal van de lijdensweg

van Jezus. Een week van bezinning, van stil zijn en inkeer.

Maar hoe kan dat als we midden in een crisis zitten die

elke dag weer het nieuws bepaalt. Hoe kun je stil zijn in

de drukte van de IC waar zoveel mensen vechten voor

hun leven. Hoe kun je stil zijn als je elke dag weer nieuwe

berichten krijgt over het aantal mensen dat is overleden

aan het Coronavirus. Hoe kunnen we stil zijn als de televisie,

de kranten en internet vol staan van alle berichten over

Corona. De pijn, het verdriet, het niet weten wat nu.

Een kroon van verdriet, een kroon van pijn. Zoals de

doornenkroon die Jezus op zijn hoofd kreeg nadat hij

gevangen was genomen. Ook hij kon niets doen tegen

wat hem werd aangedaan. Machteloos, zoals ook wij

nu machteloos zijn in deze ongelijke strijd.

De hele wereld roept om hulp, de hele wereld huilt om zoveel mensen die overlijden aan deze, nu nog, ongrijpbare ziekte. Het doet mij denken aan het schilderij “de Schreeuw” van Edvard Munch. Het is een schreeuw om hulp, een schreeuw uit ontzetting van wat ons allemaal nu overkomt. Het is als de schreeuw van Jezus die aan het kruis hangt en roept naar zijn Vader; “Mijn God, waarom hebt Gij mij verlaten?” De angst die hieruit spreekt, is ook de angst die ons allen nu bezighoudt. Waarom moeten wij dit doormaken? Waarom overkomt ons dit?

En dan toch, toch is er de hoop. Want hoop doet leven. De hoop en de liefde die overwint. Leven dat de dood overwint. En dat mogen we, dat moeten we, nu naar buiten brengen. Dit coronavirus is niet het einde, zoals de kruisiging van Jezus ook niet het einde was. Er komt een nieuw begin, ook voor ons. Dit is niet het einde!

 

Namens het Pastorale team, Anja Hulsbergen


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.